::: ความจริงที่ต้องยอมรับมัน :::

*☆•.¸¸.¤ ••.•´¯`•.•• ♂ ♀ ♥•.¸¸.¤*☆

สุ ด ท้ า ย ก็ ก ลั บ ม า ที่ เ ดิ ม เ ห มื อ น เ ก่ า
ค ว า ม รั ก ที่ เ ร า นั้ น เ ฝ้ า ค อ ย ไ ข ว่ ค ว้ า
ที่ เ ค ย คิ ด ว่ า ยิ่ ง ใ ห ญ่
แ ต่ สุ ด ท้ า ย มั น ก็ เ ป็ น แ  ค่ เ พี ย ง ภ า  พ ล ว ง ต า

◄::: ที่คิดว่าถูกแล้ว ก็ผิดทุกอย่าง
◄::: ที่เคยมีความหวังก็ต้องพังไปอย่างนี้
◄::: ที่เคยคิดว่าเข้าใจ
◄::: เอาเข้าจริงก็เข้าใจผิดไปทุกที

แล้ว จะ ทำ ยัง ไง ต่อ  ???
แล้ว จะ ทำ อะ ไร ได้  ???
เรา ก็ ทำ ได้ เพียง มี รอย ยิ้ม
และ น้ำ ตา ให้ กับ ความ รัก มัน ต่อ ไป

บอก ใจ ให้ จำ ปล่อย ความ รัก ให้ ทำ เจ็บ และ ช้ำ
แม้ จะ ทุกข์ ทน เท่า ไร  อย่า เดิน หนี มัน ไป ก่อน
อย่า ไป กลัว เสีย น้ำ ตา  อย่า กลัว เสีย ใจ
สุด ท้าย แม้ มัน จะ เลว ร้าย  ก็ ยัง ได้ เรียน รู้
ว่า เรา ยัง มี หัว ใจ  ปล่อย ให้ รัก มัน โก หก
ปล่อย ให้ รัก มัน ลวง ตา อย่าง นี้ เรื่อย ไป

••● ♥::: สั ก วั น เ ร า อ า จ จ ะ โ ช ค ดี ::: ♥●••

*☆•.¸¸.¤ ••.•´¯`•.•• ♂ ♀ ♥•.¸¸.¤*☆